|
||||||
|
|
مسیر فعلی شما »
صفحه اصلی »
عمادی شهریاری
امیرعمادالدین شهریاری از شعرای خوش ذوق قرن ششم ه.ق شهرستان شهریار فعلی می باشد. تقی الدین کاشی،این شاعر را به نام عمادی شهریاری میخواند و متقعد است که عمادی را در بلخ اقامت داشته و نزد ابوالمجدبن آدم، ملقب به سنائی که به تمامی دانشهای رایج زمان خود آگاهی داشته ،علم و تصوف می خوانده است.
عمادی شهریاری از شعرای قرن ششم هجری بوده و دارای سبک بسیار جالبی در سرودن شعربوده است. این شاعر توانا در استفاده از معانی و مضامین ظریف و دقیق،در عبارات شیوا و ترکیبات بدیع بسیار چیره دست بوده است. استاد ذبیج الله صفا در هم درکتاب تاریخ ادبیات ایران چنین آورده، که عمادی از شاعران قرن ششم هجری قمری مداح عمادالدوله دیلمی بوده است. لازم به توضیح است که عمادی تخلص شعری این شاعر می باشد که از نام عمادالدوله فرامز،پادشاه مازندارن گرفته شده است. وفات این شاعر را به سال 583 هجری قمری نوشته اند. لازم به ذکر است که دیوان دست نویس این شاعر هم اکنون در موزه توپ قاپی ترکیه !! در شهر استانبول نگهداری می شود و میکروفیلم آن نیز در کتابخانه دانشگاه تهران موجود می باشد. گوشه ای از سروده های عمادی شهریاری : در اکثر قصاید و ابیان عمادی شهریاری استعاره و کنایه وجود دارد. برگرفته از کتاب سبز شهریار1379
|
|
||||
|
||||||